Who am I ?

 วันนี้พาหลานตัวน้อย ชื่อ อาเซินไปที่ยวห้าง พระรามสาม มีผู้ร่วมเดินทาง 4 คนรวมผมเป็นห้าคน ตอนแรกว่าจะเอา Civic ไปเพราะคันมันใหญ่หน่อย

 ลงมาไม่อยู่ซะงั้น  เหลือแต่เจ้าวีออสตัวน้อย เกิดอาการเซ็งเล็กน้อยเพราะเห็นว่ามันเป็นรถเล็กรถเก่า แถมไปเยอะ  แต่พอขึ้นไปขับ มีความรู้สึกอย่างนึง

เกิดขึ้นมาโยไม่ได้คาดคิดมาก่อน  มันคือ  " ความอบอุ่น " ที่ได้แปลกมาก มีความสุขไปอีกแบบ  ถึงรถที่นั่งจะไม่ใช่ Benz  บ้านไม่ได้ใหญ่โต 

แต่มันก็มีความสุขตามอัตตาภาพ   เงินไม่เถียงว่ามันสำคัญ ซื้อความสุขได้บ้าง แต่ จะต้องซื้อถึงเมื่อไหร่ถ้าความสุขไม่ได้เกิดขึ้นจากภายในจิตใจ

 

 

 

 

           เริ่มทำงานจะครบเดือนแล้วอิอิ ช่วงนี้สมองไม่เคยว่าง เพราะมีอะไรๆให้ศึกษามากมาย

   เป็นสิ่งใหม่ที่ต้องเรียนรู้  พี่ที่ทำงายนใจดีและนิสัยดี โชคดีมากมาย และที่ทำงานก็มีเรื่องให้ขำทุกวัน เอิกๆ

   อย่าจะบอก เพื่อนๆหรือ รุ่นน้องว่าการหาตัวเองใจอเร็วที่สุด ถือว่าโชคดีกว่าคนอื่น ว่าไปแล้วเรื่องยาว ต้องเชิญผมไปบรรยายอิอิ

   

           หลังๆนี้เริ่มไม่ค่อยดึงธรรมะมาใช้เหมือนตอนเพิ่งออกจากวัดใหม่ๆ ไม่ได้ละ ต้องคอยนำมาใช้อยู่ๆเสมอ จะได้อยู่อย่างเป็นสุข

ส่วนเรื่อง body building นี่ทำงานแล้วเวลาเล่นมันน้อยลง เล่นที 30 นาทีเอง แต่ก็จะไม่เลิก ยังอยากมีหุ่นจ๊าบๆ เหมือนเมื่อก่อนจัง

หลักสำคัญที่เป็นแรงกระตุ้น คือ รูปสาวๆ สวยๆ ใน นิตยสาร 5555555555  ดูทีไรมันอยากจะรีบไปยกเวททันที แปลกกว่าชาวบ้านรู้สึกคนอื่นจะดู

 พวก หุ่นดี หรือไม่ก็กล้าใหญ่ๆ อย่าง arnold เป็น idol เราดันดู สาวซะงั้น - -  อิ

 

           ช่วงนี้ออมสอบก็อย่าเครียดมากน้า พี่เอาใจช่วยนะจะ    

เอิกๆๆ เพิ่งผ่านมาหยกๆ กับงานปีใหม่หอ   กระผมก็รวบรวมเหล่าสหายตัวร้ายไปทำซุ้มเกมที่ไม่มีกำหนดปิด    งงเสียจริง  ทำกันจนเหล่าแมลงร้ายลิ้นห้อยลงไปถึงพื้นว่างั้น    และแล้วก็มาถึงคอนเสิรต ที่รอคอย อิอิ   สถานที่คราวนี้ตอนแรกๆลำบากมากอยู่ตรงบันได  เต้นกันตะกุกตะกัก   แต่ตอนหลังทนไม่ไหวก็ดันกันขึ้นไป หน้าเวที  และก็ dance กันกระจาย

แต่ว่านะมีอยู่ตอนนึงที่ขี่คอไอ้เอกขึ้นไป  โอ้แม่เจ้าวิวข้างบนช่างแปลกเสียจริง มองไปทางไหนก็มีแต่คนมองมา  หยุดเต้นกันทำไมละจ๊าๆๆ มะเคยเห็นคนขี่คอหรือไง อิอิ  พออีตอนจะลงเพื่อนๆก็นึกว่าเราจะตก แห่กันมาดัน ไม่ให้ตก  ไม่ว่าจะเอียงไปทางไหน ก็มีมือมาดัน

คือกูอยากจะบอกว่า    ขอกูลงหน่อยเหอะ ๆๆๆๆ  ไม่ได้จะตกเลย    นี่ก็เป็นการเต้นครั้วที่ 3 หรือ 4 ได้กระมัง  ยิ่งเต้นนานเข้าความเอียงอายที่เคยมีมันชักจะน้อยลงไปทุกปี 555555

 

   ผ่านมาได้เสียที กับการสอบที่ ไม่ค่อยจะดี  ความยากของข้อสอบแต่ละวิชาเพิ่มขึ้น แต่มันแปรผกผัน กับความขยันที่นับวันมีแต่น้อยลง   ทำไมหนอออออ         สอบเสร็จปุ๊ป ก็ต้อง take course  เลิก 5 โมงทุกวัน  จันทร์ ถึง ศุกร์ ขอบคุณอาจารย์มากที่ไม่ให้ผ่าน  แต่ก็เดินระวังๆ เอาไว้ละกัน อิอิ เคือง  เรียนตั้ง เดือนครึ่งแหนะ  ขอบ่นๆๆๆๆๆๆ หน่อยเถอะ 

 

พอไปๆๆมา เวลาทำไมช่างเดินเร็วอย่างนี้รู้สึกตัวอีกทีก็จะขึ้นปี 4 แล้ว รู้สึกว่ายังไม่อยากขึ้นเลย เรียนหนังสือยังไงก็ลำบากน้อยกว่าทำงานเป็นแน่แท้ ว่ามะ    ณ วันนี้ ก็หวนคิดถึงอาม่าที่จากเราไปนานแสนนาน  ท่านจะเป็นอย่างไรบ้างหนอ

ยังจำวันเวลาเก่าที่ต้องไปปลุกอาม่า ตอนท่านหลับให้กินนมตอนดึกทุกวันอยู่เลย คนที่รับหน้าที่เป็นเด็กเสิรฟ์คือกระผมเอง

อิอิ อยู่ ป1 -ป2  แปลก อยู่อย่างทุกครั้งที่โดนใช้ให้เอายนมไปให้อ่าม่านั้น ไม่เคยบ่นซักคำ ( เท่าที่จำได้ ) เสียดาย ไม่ได้อยู่ถึงตอนเราโตๆ    เวลาเห็นบ้านไหนมีคนแก่รุ่นคราวเดียวกับอ่ามาเรา อยากเดินไปบอกคนที่บ้านนั้นเหลือกเกินโดยเฉพาะบ้านที่มีเด็กอยู่ บอกว่า ดูแลท่านดีๆๆ อย่าปล่อยให้นั่งเหงาคนเดียวในบ้าน   คนแก่น่ารักจะตาย เวลาเล่าประวัติความหลัง แต่ของเรา ไม่ได้ฟังอาม่าเล่า อะ อ่ามาพูดภาษาจีนอะ ตอนเด็กก็พูดจีน ฟังจีน แคะเป็น  แต่พอท่านไม่อยู่ ก็ลืม -*- ไม่มีใครให้พูดด้วย    

 

ไหนๆวันนี้ก็พูดถึงอ่าม่าเสียเยอะขอเล่าวีรกรรมอ่าม่าหน่อยเถอะ     อายุ 80 กว่าแต่ยกถังปูนมือเดียว ใหญ่ด้วย  เห็น แล้วปากห้อยไปถึงพื้นเลย ทึ่งมาก      อันั้นแค่เด็กๆพ่อเล่าว่าสมัยก่อนเพิ่งมาจากเมืองจีนอยู่แถวเยาวราช อาเจ็กไปมีเรื่องกลับ พวก 2499  นักเลงไทยสมัยนั้น แล้วโดนรุม  พอกลับมาบ้านอ่าม่าเห็น ประมาณว่า ใครทำลูกกู ยกพวกที่มีคนงงคนงานออกไปจะเอาเรื่อง ไอ้พวกนั้นถึงกับหัวหดไม่กล้า  55555 อาม่าข้าเป็นนักเลง    วีรกรรมสุดท้ายสมัยก่อนต้องลองนำกันไปใช้ทุกคนก็จะเอากาลามังมามาเรียงต่อคิวกัน  ไอ้จิกโก๋ มันมาแทรง คิว หรือมาเตะถังอาม่าเราไม่แน่ใจ   ไม่พอใจอะ   อาม่าเลยจัดการซัลโวล ถังมันไปเต็มข้อ  5555555  ซะใจ ตั้งแต่นั้น อ่าม่า ก็ไม่ต้องต่อคิวเติมนำอีกต่อไปได้ทางพิเศษ  

ปล ( วีรกรรม อ่าม่า ที่ป๊าเล่า นั้นผมยังไม่เกิดนะ อายุก็คง ไม่ใช่ 80 เป็นแน่ไม่งั้นเก๋าเกินไป อิอิ )

วันหลังจามาบ่นอีก

คือแว่    สอบสองตัววันเดียว นี่มันน่าลำบากใจนะ  ประสบการณ
ถึงจะเคยสอบแบบนี้มาแล้วแต่มันก็ไม่ค่อยดี เซ็งมาก   อ่านยังไม่ถึงครึ่งแต่เดี๋ยวก็ต้องนั่ง

ดูแดจังกึม  เสีย 2 ชั่วโมงอีก    แถมๆ วันนี้วันเกิด ป๊า เราด้วยยย    

แต่ไม่ได้กลับไปฉลองเพราะว่าต้องอ่านหนังสือ อยู่บ้านไม่ค่อยได้อ่านเท่าไหร่หรอกมีเรื่องให้ทำนู่นทำนี่เยอะแยะ ตาแปะ จิ้ม ขี้    ว่าแล้วก็ง่วง เวะ